نوع بروکری که انتخاب میکنید میتواند بر سرعت اجرای معاملات، هزینهها و حتی تجربه کلی شما از معاملهگری تأثیر بگذارد. یکی از مدلهای رایج در بازار فارکس، بروکرهای NDD (No Dealing Desk) هستند. در این مدل، سفارشهای معاملاتی بهجای عبور از میز معاملات داخلی، به شبکهای از تأمینکنندگان نقدینگی مانند بانکها و موسسات مالی ارسال میشوند. این ساختار باعث میشود قیمتها بیشتر بر اساس شرایط واقعی بازار شکل بگیرند.
بروکرهای NDD معمولا از طریق مدلهایی مانند STP، ECN و DMA سفارشها را به بازار منتقل میکنند و درآمد خود را از کمیسیون معاملات یا افزودن حاشیهای اندک به اسپرد بهدست میآورند. بااینوجود بروکر NDD دقیقا چگونه کار میکند؟ چه تفاوتی با بروکرهای مارکت میکر دارد و آیا انتخاب مناسبی برای سبک معاملاتی است؟ در ادامه با ما همراه باشید.
بروکر NDD چیست؟
بروکر NDD یا کارگزار بدون میز معامله، سفارشات معاملهگران را بدون دخالت مستقیم و از طریق یک سیستم خودکار، به تأمینکنندگان نقدینگی مانند بانکها و مؤسسات مالی بزرگ ارسال میکند. بروکرهای NDD معمولا طرف مقابلمعامله مشتری نیستند و نقش واسطهای شفاف را مانند یک پل، ایفا میکنند. سود این نوع بروکرها از محل کارمزد یا اسپرد متغیر تأمین میشود و به همین دلیل تعارض منافع در آنها نسبت به مدلهای دیگر کمتر درنظرگرفته میشود.
از مزایای استفاده از بروکرهای NDD میتوان به شفافیت بالا، سرعت اجرای سریعتر سفارشات، امکان دسترسی مستقیمتر به نقدینگی بازار و کاهش مداخله میز معاملات در فرآیند معاملات اشاره کرد؛ ویژگیهایی که باعث شده این نوع بروکرها برای بسیاری از معاملهگران حرفهای جذاب باشند.
بروکرهای NDD عمدتاً در دو مدل STP (پردازش مستقیم) و ECN (شبکه ارتباط الکترونیکی) فعالیت میکنند که در ادامه توضیح بیشتری درمورد نحوه کار هر دو ارائه میدهیم.
بروکر NDD چگونه کار میکند؟
بروکر NDD با حذف میز معاملات و اتکا به مسیریابی خودکار سفارشها، شفافیت و سرعت را به هسته مدل عملیاتی خود تبدیل کرده است. این بروکرها بهجای اینکه خودشان طرف معامله شما باشند، سفارشها را مستقیماً به شبکهای از تأمینکنندگان نقدینگی میکنند.
در این فرآیند، پلتفرم معاملاتی یک درخواست (خرید یا فروش) را از تریدر دریافت کرده و بدون دخالت و تأیید دستی، آن را به شبکهای از ارائهدهندگان نقدینگی ارسال میکند. سیستم بهصورت خودکار، بهترین قیمت پیشنهادی خرید (Bid) و فروش (Ask) موجود را از میان همه تأمینکنندگان استخراج کرده و آن را بهصورت لحظهای در اختیار تریدر قرار میدهد.
کارگزاران NDD معمولا از دو روش برای کسب درآمد استفاده میکنند: دریافت کمیسیون مشخص به ازای هر معامله یا افزودن حاشیهای اندک به اسپرد خام بازار.
لازم به ذکر است که مدل NDD خود به دو زیرمجموعه اصلی STP (پردازش مستقیم) و ECN (شبکه ارتباط الکترونیکی) تقسیم میشود:
- در مدل STP، بروکر صرفاً نقش یک هدایتکننده ساده را دارد و سفارشات تریدرها را به تأمینکنندگان نقدینگی شخص ثالث منتقل میکند.
- در مدل ECN، بروکر امکانات بیشتری مانند عمق بازار (Market Depth) را فراهم میکند تا معاملهگر بتواند سفارشات خرید و فروش سایر شرکتکنندگان و تریدرها را نیز مشاهده کند. این مدل معمولاً اسپردهای بسیار کمتری ارائه میدهد، اما در عوض یک کمیسیون جداگانه برای هر معامله دریافت میکند.
در هر دو حالت، مکانیزم خودکار حذف ریکوت (Requote) و سرعت بالای اجرا برای معاملهگران حرفهای اهمیت زیادی دارد.
انواع بروکرهای NDD
بروکرهای NDD معمولا در قالب دو ساختار اصلی STP و ECN فعالیت میکنند و در برخی موارد، دسترسی مستقیم به بازار (DMA) نیز بهعنوان شکل پیشرفتهتری از اجرای سفارش ارائه میشود. هر یک از این مدلها ویژگیها و سازوکار اجرایی متفاوتی دارند که در ادامه توضیح دادهایم.
بروکر STP یا Straight Through Processing
بروکر STP سفارشات معاملهگران را بدون دخالت انسانی و بهصورت خودکار، مستقیماً به تأمینکنندگان نقدینگی مانند بانکها و مؤسسات مالی بزرگ هدایت میکند. این بروکرها معمولاً اسپردهای شناور (متغیر) ارائه میدهند و ممکن است مقدار ناچیزی به اسپرد خام بازار اضافه کنند تا سود خود را تأمین کنند.
